İnsanlar, emek verdiği şeyin kıymetini bilir. Tersten sağlamasını yaparsak emek vermediği şeyin kıymetini bilmez. O hâlde hüner ya da bizi vasatın üstüne çıkaracak şey emek vermediği şeyin kıymetini bilmek olsa gerek. 20-21. asır nesillerinin, Türkçe’nin kıymetini bilmeyişlerinin altında yatan temel sebeplerden bir tanesi Türkçe’nin, ilerleyişine destek olmayışlarından kaynaklanıyor. Daha doğru bir cümle kurmaya çalışırsak Türkçe’nin […]
Yazmak, yalnızca bireysel bir üretim süreci değil, aynı zamanda bir diyalog kurma sanatıdır. Bu diyaloğun sağlıklı biçimde gerçekleşmesi için birçok yöntem söz konusudur. Özellikle eleştiri, en işlevsel unsurlardan biridir. Yazar, yazılarını okura ulaştırmadan önce kendi çevresine tenkit ettirmelidir. Yazılarını tenkit ettirenler ile bunu önemsemeyenler arasındaki fark, iyi ve kötü yazar ayrımının belki de en net […]
Yaşanılabilir, yaşanılamazın içinde eriyip gidiyor.Bir sis kaplıyor ortalığıkarlı ve güneşli bir havanın içinde usul usul beliriveren bir neşe gibi değilinfilak eden bir tertibatın zehirli havasında öldük diyor çocuklarbu sis olamaz. Cıva fulminat veya kurşun azodürden oluşan bir ejderha ateşi ancakHomo Necans, öldüren insan her yerde cehenneme çeviriyor dünyasınıalfalar, betalar, gamalar, seçilmişler, seçilememişler, köleler,sıra sıra diziliyorlar […]
Bir şeye ad koymak, o şeyi mücerretler âleminden çekip almanın, varlık hiyerarşisinde mâlum bir yere konumlandırmanın yollarından biri, belki de en önemlisidir. Zira adı olmayanın anısı da, bırakacağı izi de olmayacaktır. Amellerini bir hedef doğrultusuna koymak isteyen kimse, yaptığı işe bir ad vermek ister. Niyetleri birbirlerinin hayatlarında iz bırakmak, beraber bir yolculuk yapmak isteyen gençler […]
‘’Zamanın birinde, birbirleriyle arkadaş olan beş kız varmış. Bunlar her gün tuturuk kazımaya giderlermiş. Bir gün kazıdıkları tuturukla evlerine dönerlerken yorulmuşlar, rastladıkları bir evin kapısını çalmışlar.“Teyze, bizi bu akşam misafir eder misin? Çok yorulduk da” demişler.Meğer orası bir dev anasının eviymiş. Kızları hemen içeri almış, yüzlerine gülmüş, rahat yataklar yapmış, karınlarını doyurmuş ve yatırmış…’’ Olan […]
Merhaba, tekrardan. Yani beş yüz yirmi altı gün sonra. Beş yüz yirmi altı gün çok olmuş. Abartmışım düz. Bu bir yandan iyi oldu iki yandan kötü oldu. İyi olan yanı ‘görünme merakı’nı törpülemiş olmam. En azından bu alanda. Buna göstermek ya da belirtmek ihtiyaçsızlığı da diyebiliriz. Ben diyorum. Geçmişe, yani beş yüz yirmi altı gün […]
Eski bir trenin ritmik tıkırtısı eşliğinde, zamanın içinden geçip giden bir yolculuk. Tren penceresinden dışarı bakan bir anne, çocuklarına sarılmış, gülerek poz veriyor. Bu sıcak gülümseme ‘’her şeye rağmen’’ verilen mücadelenin, belki kazanılmış belki de kazanılacağına dair inancın bir işareti gibi parlıyor. En soldaki çocuk, sarkık koluna çarpan rüzgârı hissetmeyecek kadar odaklanmış bir rüyanın parçaları […]
Zaman ele avuca sığmaz vasfıyla içinde olduğumuz, içinde olarak dünyayla bir irtibat kurduğumuz fânus. Bu fânus, kendisini aşmak için bize kendiliğinden bir yol açmıyor. İçindeyiz dâima ve kaçamıyoruz bu kıskaçtan. Hoş Batı düşüncesinde, Hristiyan bir çeperden Aziz Augustinus ve Yunan aklıyla Aristo’nun bu mesele üzerine kafa yorduğunu biliyoruz. İslâm düşüncesinde ise bu meseleyi filozoflar kadar mutasavvıfların […]
Malesef günümüzde şiir hem okuyucu hem de yazar kimseler tarafından, nesirle poetik dilin karma haliyle “şairane bir söyleyiş” anlayışına indirgenmiş vaziyette. Aslında düz ve nesre daha yakın olduğu belli olan cümleler poetik bir aromayla şiire yakın hale getiriliyor, en azından duyuş olarak şiire yaklaştırılan bu melez tarz ise şiir addediliyor. Tıpkı bir romanın sayfaları gibi […]
Her kafadan bir ses çıkıyor. Değerlere sarılıyorlar. Kahrediyorlar ve bolca kınıyorlar. Adalete olan inançlarını dile getiriyorlar sürekli. Sallandırılmalı katiller diyorlar. İdam yasası için imza topluyor halkın içinden olanlar. Herkes aynı sıkıcı şarkıyı terennüm ediyor: “Vatan elden gidiyor!” Vatan ne ki? Toprak parçası olsa gerek. Hayır, bu kadar basit olmamalı diyor öteki. Değerler silsilesine sahip çıkılarak […]
