Yunus Emre Uçar Kardeşime Medsiz bir cezir vaktinde boşaltmıştık Tüm muhiti. Bu bir tedbir miydi? Bu bir tedbir olarak elbette mühimdir. Çünkü sular altında kalan bir yalı, Şükre mecbur kılar Gecekondu sakinlerini. Çünkü şükür doyurmaz el ovuşturan sırtlanları. Çünkü “Ordo Ab Chaos” besler onları. Meydan boş… Siperlere gömdük afyon rezili kafaları. O kafalar ki; Elbette […]
Hakikati yaşayanları hakikatle anlatmak cüretidir.. Gönle aşktan sır örerler, O ahlakı tüm erenler, Hâce Ahmed Yesevî’ler, Efendimden almadı mı? Onda gördü aşk yurdunu, Onda buldu hak maksûdu, Şems-i Tebrîz bu âdabı, Efendimden almadı mı? İnsan eden insanlığı, Hak ehlinin yoldaşlığı, Pîr Mevlânâ gel demeyi, Efendimden almadı mı? Sünnet üzre yollar gelip, Dinmesini yârda yanıp, Bayram […]
Azizim, Bir akşamüstü sahilde yaptığımız gezintiyi hatırlıyor musun? Aydınlatma direklerini işaret ederek, “Düşünsene, kim bilir kaç insan kendisini orada asılı hayal ediyor, kaç insan hayatını o direklere asacağı günün ıstırabıyla yaşıyordur” diye sormuştun. O an için sana verecek cevap bulamamıştım. Çünkü ne demek istediğini ve bir insanın kendisini neden orada hayal edebileceğini zihnimde canlandıramamıştım. Şimdilerde insanların kendilerini […]
