Elimdekini düşürdüm. Ay altı alemde ufak bir delik açıldı. Siyah beyaz bir ışık senfonisi yayıldı boşluğa. O esnada yerçekimi, bunca zamandır kimsenin fark etmediği ruhunu dinlendiren antik zamanların yaşlı bir hükümdarı gibi, boğazının en dip yerinden bir inilti saldı etrafa. Ağızlarıyla şişirdikleri sakızdan balonlarla uçan çocuklar, balonların birbirine yapışmasıyla yere düştüler. Dokuz canından sekizini kiraya […]
Uzunca bir başlık attım. Her şeyi hatta çoğu şeyi anlamak istemiyorum ama bazı şeylerin her şeyini kulak tırmalayan tüm yankısıyla, gönül yoran sancısıyla ve zihin bunaltıcı tüm yanlarıyla bilmek istiyorum. Nereden başlayacağımı bilmiyorum. Nereden başladığını bilmese de başladığı yerin yahut olduğu yerin sırrına varan en azından kader deyip rıza gösterenlerin bir erdem sahibi olduklarını düşünüyorum. […]
Hangi türe ait olduğunu anlamadığım bir yazının başlığıyım. Suyun akışını içimde istiyorum ki olması gerektiği gibi hissedelim. Halâ akıyor olmanın iyi hissettiren bir yanı var. Bağlamlar her şeyi birbirine ulayan minik düğümler olarak anlamaya değer bir şeyler olduğu hissini vermekte. Şayet kendimizi bulmak için değilse aidiyet duyduğumuz hudutlar, dışarıdan bakanların anlamasını sağlama çabasıyla teşekkül etmek […]
1Rivayetlerden azade kimsenin anlatmaya kulaktan kulağa dolaştırmaya değer bulmadığı bu at, hemcinslerinin yanında eşek mesabesinde bile değildi. Halbuki dağları dereleri aşmış olsa varlık sebebini iltifata muhtaç olmayan bir kahraman gibi yelesini estire estire izhar etse onun bu büyülü nümayişini gören herkes “bir fırtına gibi geçti” dese kendisi de ‘’at’’ olduğunu derinden hissederdi. Kendisine verilen ilahi […]
Ortaokul mu lise mi tam karar veremiyorum romancı ve hikâyeciler hakkında kitaplarda verilen bilgilerde şöyle bir detayla karşılaşırdık:“Yazar, kahramanlarını halktan seçer.” O zamanlar sıradan bir bilgi gibi gelirdi, sınavlarda da pek bir geçerliliği olmadığı için pek dikkatimizi çekmezdi herhalde. Şimdilerde bunun ne kadar önemli bir detay olduğunu; idrakın, imtihanın bir parçası olduğuna inanıyorum. Bunun bir […]
Orhan Şaik’in Destursuz Bağa Girenlerine göz atarken İzinsiz Bağa Girenler dense nasıl olur diye düşünmedim değil. Desturun manasına yakın olsa da onun mahrecindeki şairene yankıyı, nidâyı taşımıyor. Taşımıyor olsa da, tuhaf olan şu ki bu kelimenin manasını bilsek de kendi içimizde izin kelimesi ile eşleştirmeden idrak edemiyoruz. Bu bir çok kelimede başımıza gelen bir durum. […]
Yaşamanın hafife alınır bir tarafının olmadığını öğrendiğimiz gün akıl-baliğ oluşumuzu takdir ettiğimiz gün olabilir. Akıl-baliğ olmak yani aklın leh ve aleyhindeki şeylere dair bir mizana dönüştüğünün ikrar edildiği güne ulaşmak. Yani teklife topyekun muhatap olmak. Gerçi fıkıh geleneğimizde akıllı olmak ve bulüğa erişmek farklı şeyler olarak ele alınır. Bir insan büluğ çağına erişmiş olsa dahi […]
Iskalamak bir şeyi, elden kaçırmaktır bir bakıma. Savaş sözkonusu olduğunda ıskalanmış düşmanların varlığı rahatsız eder bizi. Can pazarı sözkonusudur ancak bertaraf edemediğimiz her düşman bizim varlığımızı pazara çıkaracaktır. Iskalamak hayatımızı riske atmaktır tam burada. Iskalamak yani ortadan kaldırmak adına çektiğimiz tetiğin boşluğa düşmesi. Sıcak savaşdan uzak bir hayat yaşadığımız gerçeğiyle geçiriyoruz gerçi günlerimizi. Bu tecrübe […]
Minber, imamın hitabını okumak için çıktığı yerin adı. Fakat ben bu yazıda İslam’ı kavramları bir kenara bırakıp olanlar üzerinden konuşmayı daha uygun buluyorum. Çünkü kavramlar Antik Yunan filozofları edasıyla zaman zaman tartışılsa, üzerinden defalarca geçilip, envai çeşit kitaplar yazılmış da olsa maalesef halkın nazarında bir karşılığa hücum etmiyor, değişimin önüne dikilmiş olan çok sesli fikirler […]
Sokrates derler, sokaktan çevirdiği insanların yakasına yapışırmış. “Yaşanmaya değer hayat ne?” diyerek onları bir nebze olsun yaşadıkları gerçekliği sorgulamaya itmek istermiş. Filozofun bu tavrı bize nakledilse de nihai olarak biliyoruz ki Sokrates halka yenilmiştir. Halka derken, düşünme melekeleri avami düzeyi aşamayan, ahlaki olarak nesne düzeyinde kalmış insan topluluğuna yenilmiştir. Bu cümlem bir halk yergisi değildir. […]
