Ayet olmasaydı da inanırdım topraktan geldiğimize. Ayet söyler, şiir şerh eder. Hacı Bayram Veli, Ankara’ya varınca “ben dahi yaratılır oldum taş u toprak aresinde” derken boşuna sarf etmemiştir bu lafları. Bak şu Ankara’nın taşına! Başa düşünce hikmet, gönülle hemdem olunca iman dolu yürek oluveriyor, fazla hemhal olunca da taş kalpli oluveriyorsun. Şiir, toprağı vatan haline […]
“İstirahat, gevşeme, kafa dinleme, eğlence, belki de “ihtiyaç”tır: Ama kendilerinde, bu etkinliklerin zaman tüketimi olan kendine özgü talebini tanımlamazlar. Boş zaman belki de onu doldurmak için yapılan tüm oyuncul etkinliklerdir, ama öncelikle zamanını kaybetme özgürlüğü, gerekirse onu “öldürme”, saf kayıp olarak harcama özgürlüğüdür.”(Baudrillard, Tüketim Toplumu, Ayrıntı s,198.) Passion, Hristiyanlıkta Hz. İsa’nın çektiği çileyi tanımlayan katlanmak […]
Gölün nutku tutulup derûnundakileri istiğrâk ile dışarı kustuğu bir lahza. Sâhilin sükûtu tâlim ettiği bir semek (balık). Zebânı damağına yapışmış bedbaht hayvan; evvelâ med-ü cezirlerin üzerine fırlattığı katrelerle iğfâl olup, hâlâ hayatta olduğuna dâir nefsini kandırır. Vaktâ ki güneş, bir cellâd-ı bî-aman gibi cildini tahrîk ve iştial eylemeye başlar, işte o dem sekerâtın pençesine düşer. […]
Bir neslin üyesi olmanın farkındalığını hissederek sesimizi duyurmak için ne yapmamız gerektiğini düşündüğümüzde benzer cevaplara ulaşırız. Hayaller, hedefler, planlar, hücumlar, yükselişler ve tepetaklak oluşlar, meydan okumalar vesaireler ve dergi. Her yazımız tecrübe ve yaşantılarımızın kırıntılarını birleştirme çabasına yöneliktir. Rimbaud göre şair kahin olmalıdır. Yani duyularının düzenini, bilinçli bir şekilde bozup tekrar kuran alışılmış algıların yıkıcı […]
Bizlere birtakım şeylerin mikrofonla, kürsüyle yahut otobüsün tepesinden ulusa seslenen insanların eliyle değişebileceğini dayatan düşünce biçiminden münezzeh olmanın huzursuzluğu, ne büyük bir övünç vesilesi. Bir kitle aparatı olmak haysiyetimizi gıdıklamıyorsa, erdemden söz edemeyiz. Tekamül ferdîdir. İçsel derinleşme belirli bir irtifaya yükselmedikçe, dışarıya doğru atılan her adım, insanlarla kurulan her ünsiyet, nesnelere ve hadiselere karşı takınan […]
İnsanı hayatta tutan büyük önlemler kadar küçük detaylar da vardır. İşçilikle planlanan büyük zamanların yanında saliseler de vardır. İşte bu mikro zamanlar-mikro detaylar milyonlarca hücre gibi çalışıyor. İnsanı örüyor. Yolda bir anda seni duraksayıp cüzdanını, telefonunu yoklatan şeyin hayatında sebep olacağı dönüm noktasını, uyuya kalmana sebep olan yorgunluğun ya da derdin kurtarıcılığını belki hiçbir zaman […]
Elimdekini düşürdüm. Ay altı alemde ufak bir delik açıldı. Siyah beyaz bir ışık senfonisi yayıldı boşluğa. O esnada yerçekimi, bunca zamandır kimsenin fark etmediği ruhunu dinlendiren antik zamanların yaşlı bir hükümdarı gibi, boğazının en dip yerinden bir inilti saldı etrafa. Ağızlarıyla şişirdikleri sakızdan balonlarla uçan çocuklar, balonların birbirine yapışmasıyla yere düştüler. Dokuz canından sekizini kiraya […]
Uzunca bir başlık attım. Her şeyi hatta çoğu şeyi anlamak istemiyorum ama bazı şeylerin her şeyini kulak tırmalayan tüm yankısıyla, gönül yoran sancısıyla ve zihin bunaltıcı tüm yanlarıyla bilmek istiyorum. Nereden başlayacağımı bilmiyorum. Nereden başladığını bilmese de başladığı yerin yahut olduğu yerin sırrına varan en azından kader deyip rıza gösterenlerin bir erdem sahibi olduklarını düşünüyorum. […]
Hangi türe ait olduğunu anlamadığım bir yazının başlığıyım. Suyun akışını içimde istiyorum ki olması gerektiği gibi hissedelim. Halâ akıyor olmanın iyi hissettiren bir yanı var. Bağlamlar her şeyi birbirine ulayan minik düğümler olarak anlamaya değer bir şeyler olduğu hissini vermekte. Şayet kendimizi bulmak için değilse aidiyet duyduğumuz hudutlar, dışarıdan bakanların anlamasını sağlama çabasıyla teşekkül etmek […]
1Rivayetlerden azade kimsenin anlatmaya kulaktan kulağa dolaştırmaya değer bulmadığı bu at, hemcinslerinin yanında eşek mesabesinde bile değildi. Halbuki dağları dereleri aşmış olsa varlık sebebini iltifata muhtaç olmayan bir kahraman gibi yelesini estire estire izhar etse onun bu büyülü nümayişini gören herkes “bir fırtına gibi geçti” dese kendisi de ‘’at’’ olduğunu derinden hissederdi. Kendisine verilen ilahi […]
