Pasyondan Eğlenceye: Mizahın Sınırı
“İstirahat, gevşeme, kafa dinleme, eğlence, belki de “ihtiyaç”tır: Ama kendilerinde, bu etkinliklerin zaman tüketimi olan kendine özgü talebini tanımlamazlar. Boş zaman belki de onu doldurmak için yapılan tüm oyuncul etkinliklerdir, ama öncelikle zamanını kaybetme özgürlüğü, gerekirse onu “öldürme”, saf kayıp olarak harcama özgürlüğüdür.”(Baudrillard, Tüketim Toplumu, Ayrıntı s,198.) Passion, Hristiyanlıkta Hz. İsa’nın çektiği çileyi tanımlayan katlanmak […]
