“Eskiden, yani deyim yerindeyse “gerçek dünyada” yaşanırken Barthes fotoğrafın kesinlikle var olan bir şeyin kesinlikle yokluğuna tanıklık eden bir imge olduğunu söylüyordu. Sayısal fotoğraf ise henüz olup bitmemiş ancak yokluğu hiçbir anlam ifade etmeyen şeyi anında/gerçek zaman dilimi içinde gösteren bir imgedir.” Jean Baudrillard, Neden Her Şey Hâlâ Yok Olup Gitmedi? Uzun zamandır şehirde hiçbir […]
Duyduğu son kavram tüm haber kanallarının, radyoların son dakika olarak verdiği “uzay fırtınasıydı.” Bu haberden kısa bir süre sonra tüm bağlantılar kesilmiş, sinyaller kopmuş, elektriğin icat olunmadığı devirlere dönülmüştü. Akülerindeki enerji de tükenmek üzereydi. Köydeki kalabalık o haberi hiç duymamış gibi depolarında kalan son yakıtla başka bir yerlere göç etmeye ziyadesiyle buradan çıkmaya çalışıyor, bu […]
Gölün nutku tutulup derûnundakileri istiğrâk ile dışarı kustuğu bir lahza. Sâhilin sükûtu tâlim ettiği bir semek (balık). Zebânı damağına yapışmış bedbaht hayvan; evvelâ med-ü cezirlerin üzerine fırlattığı katrelerle iğfâl olup, hâlâ hayatta olduğuna dâir nefsini kandırır. Vaktâ ki güneş, bir cellâd-ı bî-aman gibi cildini tahrîk ve iştial eylemeye başlar, işte o dem sekerâtın pençesine düşer. […]
Mevlana İdris Zengin’in aziz hatırasına… Eşek, artık hayatın anlamını aramıyordu. Kuşların teleğinden oluşan bir kanada ihtiyacı da yoktu. Sırtına monte edilmiş şarj olmasını beklediği bir jeti vardı. Ara sıra geniş ovaları, yüksek dağları, derin uçurumları, sonsuz denizleri, hiç bitmeyecekmiş gibi gelen çölleri özlediği oluyordu. Sahip olduğunu düşündüğü özgürlük sayesinde bu özlemini bastırıyordu. Eşek yeryüzünde olduğu […]
Daire, şehrin eski bir semtindeydi. Daracık sokakların arasında, gri taşlardan örülmüş, avlusunda sararmış asmaların sarktığı, neredeyse nefes almayan bir binanın üçüncü katında yaşıyorduk. Dört kişiydik. Üçümüz ismen vardık; dördüncümüz ise sadece adını andığımızda belirirdi. Mecit, realist yanını güçlendirmek için savaş hikâyeleri okurdu. Fakat bu anlatıların destansı dili, onu aksine daha hayalperest ve mistik birine dönüştürmüştü. […]
Julıo Cortazar’ın Nehir’ine Respect Her sabah olduğu gibi bu sabah da uyandın. Sanki zamanla gizli bir anlaşman varmış gibi, alarm çalmadan birkaç saniye önce gözlerini açtın. Yatağın kenarında bir süre öylece oturdun, sonra havluyu nemlendirdin ıslak yüzünle. Evin işlerine karıştın her zamanki gibi.Ev işleriyle ilgilendiğin zaman bir şeyler ters gitse, çayı koyup altını açmayı unutsan, […]
Ciddiyetin çürüyen zemininde, güncel kabuslarla beslenen post-ironik karanlık bir mitos. ‘’Çığlıklar uzun sürdü. Ne ciddiye aldım ne de lakayt kaldım. Sadece alay ettim. Ve kapılar kendiliğinden açıldı.’’Gul-i Beyabani’nin 9. Gece Yazmaları (İyiliğime Bahane İsimli Serlevha) Rüzgarın imdatlara yetişeceği, soğukluğunu koruyarak gündüzün bunaltıcı sıcaklığını geceleri kara zemheriye çevirdiği gün bugündü. Congolos geldi. Eskisi gibi tek bir […]
Karakterler:Cemil Usta: HeykeltraşYaghi: Cemil Usta’nın eşeği CEMİL USTA: Etrafımızdaki her şey bir şekilde kendini dışa vurmaya çalışıyor. Bende içimdeki fikir yok olup gitmeden sen de ölüp gitmeden seni taşa dönüştürmek isterim. Seni görenler sadece bir eşek görür, Yaghi. Yorgun, inatçı ve bayağı. Ama seni öyle bir yontmalıyım ki seni taşa öyle bir inatla işlemeliyim ki, […]
İki Oda Bir Mezarİki artı bir. Odanın birinde ben varım, bana ait olan nesneler var. Diğer odadan bana ait olmayan ama bir şekilde benimle bağlantısı olan şeyler var. Salon cin sığmayacak kadar dar. Eşik soğuk. Duvarlar beton. İçerideki hava ağır. Pencereyi açsam soğuk içeri dolacak. Dışarıya çıksam meydanda oturanların meraklı bakışları sosyal anksiyetemi azdıracak. Salondaki […]
TUFANI HATIRLAPencereden bakanlar arasında tufan günlerini hatırlayanlar vardı. Gemi hareket ettiğinde geriye kalanların nasıl helak olduklarını anlatırlardı. Çığlıkların gökyüzüne yükselişini, dalgaların ‘’mühürlü kalpleri’’ yutarken hiçbir merhamet izi bırakmayışını anlatırlardı. Pencereden bakanlar sadece gördüklerinin değil duyduklarının da şahidiydiler. Yontulmamış sözlerin, yalansız ittifakların. Kütüphane olarak kullanılan odada, eski kitapların tozlu sayfaları arasında uykusuz geçen geceler kimleri kimlerin, […]
