Gölge kız
Dilberî siyahla anılan
Yanaşsın övgüye ağrıların
Çiğnenir eşkiya karşında
Göğsünde yarın
Noktalar da bir yolu zaten ayaklanmanın
Gölge kız
Dengeyle karılan
İpliği dayanmanın
Sapasağlam yerleri insansı
Ve zayıf yanlarımın
Boz bulanık bakışlara karşı yalıtkan
Gösterip rengini sabaha
Göğsümde artık hasbî anışlar
Acaba neyin olur sana hürmetkâr
Bir gönül yoldaşından başka
Âh ki sen içinde bir kalb taşıyan
Pırıltısı meleklerinkinden öte
Kanatları kuşlardan yukarda uçan
Sen o yalnızlığı vefakâr
Aklını kalbiyle çelen hür
Göklerin çizgisi damarında
Bizi de götür
Sana meyleden dünya
Çaresiz hududunda
Sustukça tok olur sevgin
Sustukça büyür
Gölge kız
Bir şey taşıyan
Pahalı yükünden aşılmazların
Yorgun mücadelelerde bir işaret
Sadakat sancağı senin adın
Minaresi binaları aşan
Bir direniş mabedi gibi
Yorgun kız
Uzanır göğsüne göğün
Secde izi alnında kar parıltıların
Unutulmaz savaşlar verdin
Sıyrılıp büyüsünden
Mel’un tanrıların
hâfî
