Lafımın uzunluğu dilimin varmayışından
Batırıp çıkardım göğsüme kelimeleri
Yüreğin öğretildi yüreğime
Sesim kısık değil anlamış haldeyim yalnızca
Hep aynı dalgınlık bu benden önce ve sonra
Dünya imiş meğer dedikleri
Gerçek sanma dünyayı bizim kadar
Gerçek sanma ahirete düşen gölgemiz kadar
Etlerim siliniyor sadece zamanla
Gerçeğim yoksa ben bile
Ezberlediğim dualar kadar
Üzülmene gücüm yok
Artık bir anlatım bozukluğuyum rüzgara karşı
Kanacaksak göğe kanmalıyız yeryüzü şaşı
Almadım seninle konuşabilmek için
Payıma yükünü paylaşmaktan başkasını
Süsüm kalmadı kalbimden başka
Dalgalanan alevde silkelenen çarşaf sesi
Herkes hiçbir şey olmamış gibi
Adımı bilmiyorum yüreğimden başka
benmişim tıkayan bütün menfezlerimi
Sen daima saflığıyla fetheden peri
Şikayetim yok kendimden başka
Senden öğrendim bir kalbimin olmasını
Seni ararken geçtim o beyaz yollardan
Susunca konuşur şiir mürekkeple yazılmaz
ben sana yarım yamalak
Şiirler yazdım Rabbim
Sen ona güzellikler yaz
| hâfî
