Abdurrahim Karakoç’un “Çağda Yaşadık” Redifli Şiirine Nazire Doğrusu, yanlışı kalmadı işinBiz aklın yolduğu çağda yaşadıkAklım var diyen akılsız keşişinBilirkişi olduğu çağda yaşadık Hakk dedi Hakk’ın esirgedikleriBoş kaldı ağır taşın gedikleriYazıcıoğlu Muhsin dedikleriBir Beyin öldüğü çağda yaşadık Unuttuk Kür Şad’ı, Yavuz Başbuğ’uPembe tezkereli kaptı koltuğuİt köpeğin diploma denen tuğuBakkaldan aldığı çağda yaşadık Bezdik adaletinden yargıcındanKalmadı demirin […]
Abdurrahîm’e.. Yaşarken de kokmakta cesetlerimizBelki gri belki beyaz, karanlık da uğradıSoruversek zihnin çataklarınaTut ki yemez, yedirirZaman bizden müsaade sormadı Önceden olsa çok söz paralardımKendimi ağzımla zımparalardımİçi hep boş bir bardak ‘u’ harfiYüzüme gülen şu lâkayd ‘ü’ harfiBiz bu dîlin harflerinden değiliz Yaşarken de kokmakta cesetlerimizÖlüm bizi kendisiyle doğruladıGeçmişimiz söz konusu diyorsunKardeşimGeçen bir şey olmadı.. hâfî […]
Yaşamak için tek sebep olsunGüzel olsun istemek öldükten sonrayıMemnun olarak bakmak aynayaBir sabah daha ölmeden uyanmakUslu kuşlar yaparmış uslu yuvayı -Kölen oldum azat etme istememben bu sözü üç gün önce yazmış gibiyimToplasan birkaç gündür yaşıyor gibiyim Bir, üç, yedi, yirmi yedi, yirmi sekizOturz üç, kırk, kırk bir, altmış üç, doksan dokuzBunları hep kendimi biriktirir gibi […]
Yanağına yerleşmiş o parmak izi hatırına.. Yavrucuğumİsmin ne güzel seninOkşayıver ellerimi başınlaGörmediğin yerde açan tomurcukRabıtamdır en sıcak bir kanınla ÇocuğumGeçmişe hünerli bakmayı öğren kiYüreğinde oturtabilesin geçmeyeniBir film onu izlediğin kişi kadar kıymetlidirBuna inan, her sahneye inanma Hayatı filmlerden değil deBir filmi hayatınla öğrendiğin zamanIskalanmış sayılmayız hayat tarafındanSımsıkı sarıl, öpmesine izin ver yüzünüBir tüneyiş sıcacık ve […]
Ne sen unut ne ben sonra diyeyimNe söylesem aynı günün akşamıSenin sesinden düşledim hep biziİçli, derin, mütebessimDamlalı Aynı günün akşamıİçinden acı geçirildi ihtiyaç kelimesininFilistin’li ve Filistin’siz mahluklar olarakİkiye bölündükİyi de oldu Aynı günün akşamıSana ellerimle çizdiğim o resim var yaAraya kaçmış don gibi bırakıldıÜçer aylık sayfaların üstündeydi üstelikHiç olur mu? Aynı yağmur yağıyor hep dünden […]
Anahtarı içerde unutmuşumYa evde kalsaydım ?Bir soluklanıp gelecektimBir solukta dize geldim Yüksüz kaldım, yüküm kalmadıKaldı kervan dağlar başındaTek göçtüm bir başıma Sanırdım yüküm beni yavaşlatanSanırdım sümsük süründürenGidiyorum, yüküm gelmiyor peşimden “Biraz yağmur kimseyi incitmez” der demezIslanıyor, kayıyorNereye tutunsa geberik ayaklarımOlsun, ya içerde kalsaydım! Anahtarı içerde unutuşuma aldırmıyorumNe evim Nepal’de ne ruhum SlovakyalıEvim de ruhum da […]
Eskiden dervişler, bir terbiye metodu olarak üzerlerindeki keşkül ile sokaklarda gezinir, dilencilik yaparlardı. Hindistan cevizi kabuğundan, sert ağaçlardan veya seramiklerden yapılan bu küçük kap, iki ucundan zincirle bağlanır, omza asılırdı. Üzerinde işlemeler, semboller ve sözler bulunurdu. Bu zahiren bir dilenme kabı gibiydi. Ancak hakikatte dervişin, halktan değil Hakk’tan talep ettiğini temsil ederdi. Çünkü derviş, kimden […]
mavi göğün altında yeşil kubben içindehatırladım yerimi cennet bahçen içinde gözlerim bölük pörçük göğsümde nefesinbende kalan selamın sessizliğin içinde yaşamak sen kadarmış nurun aşktan tecelligördüğüm en güzel yer geçtiklerin içinde biliyorsun sen beni bir sakarım bir topaldua senden Ey Nebi gül mescidin içinde uyku girsin gözüme sen gel benim düşümebenden beni geçelim senin kavlin içinde […]
Bölüm -1- Bir hayli zamandır geceler uykuya düşmanBir hasm-ı celildir o ne devdir o ne küfran Galip gelemez nâmütenâhî çabalar daAlbız gibi dört bir yana sinmiş odalarda Bir gölge karanlık kuyudan korku çekerkenAçmak gözü erlik çağıdır bak henüz erken Gündüz gece çehremde müsâvîdir o uykuBin çolpa hasetten dahi kav’idir o uyku Mesrur geceden uykuyu azad […]
Sargısız yaralar halinde yürür insanlarSerperek yolları gri kuş kenarlarınaYirmili yaşlarda bir söylenti gibi kayıpRutubet eskizi ayıpHerkesin içinde gezer herkesten uzaktaİşitilmez ayartırken uğrudur o çiğneyişYalarken korkuluk seyri yüzlerini Çözülmüştür akarken ilikleri ruhumunOkşarım renginin altındaki rengiSürme çeker gibi geceye ay ışığından Bu yaraya bir neden yakışırBu kirpiğe nem sonraAğarmak isterken öperek ayaklarından Tırnaklarının her biriİnce kuşların zarif […]
