“Eskiden, yani deyim yerindeyse “gerçek dünyada” yaşanırken Barthes fotoğrafın kesinlikle var olan bir şeyin kesinlikle yokluğuna tanıklık eden bir imge olduğunu söylüyordu. Sayısal fotoğraf ise henüz olup bitmemiş ancak yokluğu hiçbir anlam ifade etmeyen şeyi anında/gerçek zaman dilimi içinde gösteren bir imgedir.” Jean Baudrillard, Neden Her Şey Hâlâ Yok Olup Gitmedi? Uzun zamandır şehirde hiçbir […]
“İstirahat, gevşeme, kafa dinleme, eğlence, belki de “ihtiyaç”tır: Ama kendilerinde, bu etkinliklerin zaman tüketimi olan kendine özgü talebini tanımlamazlar. Boş zaman belki de onu doldurmak için yapılan tüm oyuncul etkinliklerdir, ama öncelikle zamanını kaybetme özgürlüğü, gerekirse onu “öldürme”, saf kayıp olarak harcama özgürlüğüdür.”(Baudrillard, Tüketim Toplumu, Ayrıntı s,198.) Passion, Hristiyanlıkta Hz. İsa’nın çektiği çileyi tanımlayan katlanmak […]
Gölün nutku tutulup derûnundakileri istiğrâk ile dışarı kustuğu bir lahza. Sâhilin sükûtu tâlim ettiği bir semek (balık). Zebânı damağına yapışmış bedbaht hayvan; evvelâ med-ü cezirlerin üzerine fırlattığı katrelerle iğfâl olup, hâlâ hayatta olduğuna dâir nefsini kandırır. Vaktâ ki güneş, bir cellâd-ı bî-aman gibi cildini tahrîk ve iştial eylemeye başlar, işte o dem sekerâtın pençesine düşer. […]
Bir neslin üyesi olmanın farkındalığını hissederek sesimizi duyurmak için ne yapmamız gerektiğini düşündüğümüzde benzer cevaplara ulaşırız. Hayaller, hedefler, planlar, hücumlar, yükselişler ve tepetaklak oluşlar, meydan okumalar vesaireler ve dergi. Her yazımız tecrübe ve yaşantılarımızın kırıntılarını birleştirme çabasına yöneliktir. Rimbaud göre şair kahin olmalıdır. Yani duyularının düzenini, bilinçli bir şekilde bozup tekrar kuran alışılmış algıların yıkıcı […]
“Biz, büyük kısmımızla hâlâ barbarlık devrinde icat edilmiş fikirler içinde yaşamaktayız.”J.B. Say İttihatçı, jöntürk ve pozitivist bir düşünür olan Ahmet Rıza Bey, Batının Politik Ahlaksızlığı kitabını milli mücadele günlerinde kaleme almıştır. O söz konusu eseriyle, batının sömürgeci yönünü ve ikiyüzlülüğünü objektif bir şekilde yansıtmaya çalışmıştır. O, batı medeniyetinin oluşmasında İslam düşüncesinin rolünü göstermekte aynı zamanda […]
Mevlana İdris Zengin’in aziz hatırasına… Eşek, artık hayatın anlamını aramıyordu. Kuşların teleğinden oluşan bir kanada ihtiyacı da yoktu. Sırtına monte edilmiş şarj olmasını beklediği bir jeti vardı. Ara sıra geniş ovaları, yüksek dağları, derin uçurumları, sonsuz denizleri, hiç bitmeyecekmiş gibi gelen çölleri özlediği oluyordu. Sahip olduğunu düşündüğü özgürlük sayesinde bu özlemini bastırıyordu. Eşek yeryüzünde olduğu […]
Elimdekini düşürdüm. Ay altı alemde ufak bir delik açıldı. Siyah beyaz bir ışık senfonisi yayıldı boşluğa. O esnada yerçekimi, bunca zamandır kimsenin fark etmediği ruhunu dinlendiren antik zamanların yaşlı bir hükümdarı gibi, boğazının en dip yerinden bir inilti saldı etrafa. Ağızlarıyla şişirdikleri sakızdan balonlarla uçan çocuklar, balonların birbirine yapışmasıyla yere düştüler. Dokuz canından sekizini kiraya […]
1Rivayetlerden azade kimsenin anlatmaya kulaktan kulağa dolaştırmaya değer bulmadığı bu at, hemcinslerinin yanında eşek mesabesinde bile değildi. Halbuki dağları dereleri aşmış olsa varlık sebebini iltifata muhtaç olmayan bir kahraman gibi yelesini estire estire izhar etse onun bu büyülü nümayişini gören herkes “bir fırtına gibi geçti” dese kendisi de ‘’at’’ olduğunu derinden hissederdi. Kendisine verilen ilahi […]
Daire, şehrin eski bir semtindeydi. Daracık sokakların arasında, gri taşlardan örülmüş, avlusunda sararmış asmaların sarktığı, neredeyse nefes almayan bir binanın üçüncü katında yaşıyorduk. Dört kişiydik. Üçümüz ismen vardık; dördüncümüz ise sadece adını andığımızda belirirdi. Mecit, realist yanını güçlendirmek için savaş hikâyeleri okurdu. Fakat bu anlatıların destansı dili, onu aksine daha hayalperest ve mistik birine dönüştürmüştü. […]
Ali Rıza: “Diyelim ki işi kurduk. Kim çalışacak? O tembeller mi?”Leyla: “Tembel değiller çalışıyorlar. Ama kötü işleri var.”Ali Rıza: “Tamam tembel değiller ama salaklar.”Leyla: “Salak değiller. Yoksulluk özgüvenlerini kaybetmelerine ve salak gibi görünmelerine sebep oluyor.” (00:31:34) Leylanın Kardeşleri’nde Aile, Ataerkillik ve İsyan Alegorisi Durgun bir bataklıkta tek başına yüzen ördeğin sessizliği bir tür ölüm alıştırmasıdır. […]