Julıo Cortazar’ın Nehir’ine Respect Her sabah olduğu gibi bu sabah da uyandın. Sanki zamanla gizli bir anlaşman varmış gibi, alarm çalmadan birkaç saniye önce gözlerini açtın. Yatağın kenarında bir süre öylece oturdun, sonra havluyu nemlendirdin ıslak yüzünle. Evin işlerine karıştın her zamanki gibi.Ev işleriyle ilgilendiğin zaman bir şeyler ters gitse, çayı koyup altını açmayı unutsan, […]
Ciddiyetin çürüyen zemininde, güncel kabuslarla beslenen post-ironik karanlık bir mitos. ‘’Çığlıklar uzun sürdü. Ne ciddiye aldım ne de lakayt kaldım. Sadece alay ettim. Ve kapılar kendiliğinden açıldı.’’Gul-i Beyabani’nin 9. Gece Yazmaları (İyiliğime Bahane İsimli Serlevha) Rüzgarın imdatlara yetişeceği, soğukluğunu koruyarak gündüzün bunaltıcı sıcaklığını geceleri kara zemheriye çevirdiği gün bugündü. Congolos geldi. Eskisi gibi tek bir […]
Karakterler:Cemil Usta: HeykeltraşYaghi: Cemil Usta’nın eşeği CEMİL USTA: Etrafımızdaki her şey bir şekilde kendini dışa vurmaya çalışıyor. Bende içimdeki fikir yok olup gitmeden sen de ölüp gitmeden seni taşa dönüştürmek isterim. Seni görenler sadece bir eşek görür, Yaghi. Yorgun, inatçı ve bayağı. Ama seni öyle bir yontmalıyım ki seni taşa öyle bir inatla işlemeliyim ki, […]
İki Oda Bir Mezarİki artı bir. Odanın birinde ben varım, bana ait olan nesneler var. Diğer odadan bana ait olmayan ama bir şekilde benimle bağlantısı olan şeyler var. Salon cin sığmayacak kadar dar. Eşik soğuk. Duvarlar beton. İçerideki hava ağır. Pencereyi açsam soğuk içeri dolacak. Dışarıya çıksam meydanda oturanların meraklı bakışları sosyal anksiyetemi azdıracak. Salondaki […]
TUFANI HATIRLAPencereden bakanlar arasında tufan günlerini hatırlayanlar vardı. Gemi hareket ettiğinde geriye kalanların nasıl helak olduklarını anlatırlardı. Çığlıkların gökyüzüne yükselişini, dalgaların ‘’mühürlü kalpleri’’ yutarken hiçbir merhamet izi bırakmayışını anlatırlardı. Pencereden bakanlar sadece gördüklerinin değil duyduklarının da şahidiydiler. Yontulmamış sözlerin, yalansız ittifakların. Kütüphane olarak kullanılan odada, eski kitapların tozlu sayfaları arasında uykusuz geçen geceler kimleri kimlerin, […]
Yaşanılabilir, yaşanılamazın içinde eriyip gidiyor.Bir sis kaplıyor ortalığıkarlı ve güneşli bir havanın içinde usul usul beliriveren bir neşe gibi değilinfilak eden bir tertibatın zehirli havasında öldük diyor çocuklarbu sis olamaz. Cıva fulminat veya kurşun azodürden oluşan bir ejderha ateşi ancakHomo Necans, öldüren insan her yerde cehenneme çeviriyor dünyasınıalfalar, betalar, gamalar, seçilmişler, seçilememişler, köleler,sıra sıra diziliyorlar […]
Mortoİdam edildi. İntihar diyen de var. Heykelleri sokakları süsledi. Rejim değişti. Heykelleri idam edildi. Rejim değişti. Heykelleri yeniden sokakları süsledi. Bu defa bir özrün telafisi gibi daha şatafatlı. Kalabalıklar toplandı. Şairler kendi düşmanlarını anlattılar büyük meydanda, kendi dostlarını anlatır gibi. Rejim değişti. Heykeller yıkıldı, meydanlar boşaldı. Taşlar çatladı, bronzlar eridi. Yeni kahramanlar yaratıldı. Yine heykeller […]
‘’Zamanın birinde, birbirleriyle arkadaş olan beş kız varmış. Bunlar her gün tuturuk kazımaya giderlermiş. Bir gün kazıdıkları tuturukla evlerine dönerlerken yorulmuşlar, rastladıkları bir evin kapısını çalmışlar.“Teyze, bizi bu akşam misafir eder misin? Çok yorulduk da” demişler.Meğer orası bir dev anasının eviymiş. Kızları hemen içeri almış, yüzlerine gülmüş, rahat yataklar yapmış, karınlarını doyurmuş ve yatırmış…’’ Olan […]
Eski bir trenin ritmik tıkırtısı eşliğinde, zamanın içinden geçip giden bir yolculuk. Tren penceresinden dışarı bakan bir anne, çocuklarına sarılmış, gülerek poz veriyor. Bu sıcak gülümseme ‘’her şeye rağmen’’ verilen mücadelenin, belki kazanılmış belki de kazanılacağına dair inancın bir işareti gibi parlıyor. En soldaki çocuk, sarkık koluna çarpan rüzgârı hissetmeyecek kadar odaklanmış bir rüyanın parçaları […]
‘’Hiç tanımadığın birinin bakışında hiç yaşamadığın sahte bir anıya tutunur, o an yaşanan karşılaşmayı, yaşadığın bir anıya çevirirsin böylece sahte olan, hatırlanan bir gerçekliğe dönüşür’’. Her şey ne kadar hızlı başladı ne kadar da fark etmedi! Gökyüzü griye dönmeden önce maviydi, o mavi nasıldı şimdi hatırlamıyor, ama biliyor, maviydi. Bütün dünya nefes alıyordu, sanki her […]